دوره 19، شماره 52 - ( 1-1398 )                   جلد 19 شماره 52 صفحات 211دوره234فصل__Se | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

mahmodzadeh H, panahi S, herischian M. Application of Multi Objective land Allocation technique for land use Planning Approach Case study: Hamadan County. researches in Geographical Sciences. 2019; 19 (52) :211-234
URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-2987-fa.html
محمودزاده حسن، پناهی سودابه، هریسچیان مهدی. کاربرد روش چند هدفه ی تخصیص زمین با رویکرد آمایش سرزمین مطالعه موردی: شهرستان همدان. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1398; 19 (52) :211-234

URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-2987-fa.html


1- دانشگاه تبریز ، mahmoudzadeh@tabrizu.ac.ir
2- دانشگاه تبریز، گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی
3- دانشگاه تبریز
چکیده:   (326 مشاهده)
از اواخر قرن بیستم میلادی انسان به این نکته پی برده است که برای آن­که بخواهد بهره­برداری باصرفه اقتصادی و مستمر از سرزمین داشته باشد، بهتر است که روند بهره­برداری را در یک چارچوب برنامه‌ریزی‌شده به نام طرح مدیریت به اجرا گذارد. چنین فکری مقدمه‌ای برای آمایش سرزمین یا برنامه‌ریزی استفاده از اراضی شد. آمایش سرزمین عبارت است از انتظام فضایی بهینه در بهره‌برداری از زمین با عینیت بخشیدن به مناسبات مشترک و وابسته به هم درگذشته و حال و آینده. لذا هدف این پژوهش انتخاب اراضی مناسب با رویکرد آمایش سرزمین در شهرستان همدان با روش چند هدفه تخصیص زمین است. روش چندهدفه تخصیص زمین، انتخاب اراضی مناسب با رویکرد آمایشی بر اساس مفهوم سطوح ایده­ال می‌باشد که  در منطقه مورد مطالعه با سه بعد اکولوژیکی، اقتصادی اجتماعی و راهبردی انجام شد. کاربری‌های مورد بررسی  تحقیق شامل کاربری کشاورزی (آبی- دیم)، کاربری مرتع‌داری و کاربری شهری است که مساحت کاربری‌های مدنظر بر اساس بیشترین وزن متغیرهای مستقل تخصیص داده شد. در ادامه نقشه­ ی تناسب اراضی حاصل از عملیات MCE به ازای هر کاربری تهیه شد و مساحت تناسب کاربری های به‌دست‌آمده از این نقشه­ ها محاسبه گردید که نتیجه اش بدین صورت بدست آمد: کاربری کشاورزی آبی در منطقه 601/176 هکتار،کشاورزی دیم معادل 961/193، تناسب شهری 762/984 و تناسب کاربری مرتع‌داری معادل 960/552 هکتار به دست آمد که معیار مهمی برای تعیین مساحت جهت اجرایMOLA می­باشد. در مرحله‌ی بعد نوبت به اجرای ماژول MOLA برای حل تعارض میان کاربری‌ها رسید. نتایج MOLA نشان داد که به‌طور متوسط در سه بعد موردبررسی، بیشترین مساحت مختص به  کشاورزی دیم به میزان 364/4 هکتار می­باشد که معادل 32 درصد از مساحت کاربریهای مورد بررسی در منطقه مورد مطالعه است و بیشترین وزن به‌طور متوسط به کاربری کشاورزی آبی به میزان 0/4 اختصاص دارد.  این نتایج بر اساس پنج فاکتور (مساحت فعلی هر کاربری، مساحت مطلوب از هر کاربری مطابق روش MCE، وابستگی شغلی افراد مختلف به هر کاربری، اولویت‌دهی به ابعاد اکولوژیکی، اقتصادی و اجتماعی هر کاربری) بدست آمد. نهایتا نتایج پزوهش نشان داد که انتخاب اراضی مناسب با رویکرد آمایش سرزمین با روش چند هدفه تخصیص زمین به‌درستی به‌وسیله ابعاد اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی انجام شده است.
متن کامل [PDF 1618 kb]   (6 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: جغرافیا و برنامه ریزی شهری
دریافت: ۱۳۹۷/۱/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۴/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۶/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Scientific Journals Management System

Designed & Developed by : Yektaweb