دوره 21، شماره 63 - ( 11-1400 )                   جلد 21 شماره 63 صفحات 315دوره334فصل__Se | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- استاد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ، mghadiri@ut.ac.ir
3- دکتری اقتصاد کشاورزی، سازمان جهاد کشاورزی استان تهران، تهران، ایران.
4- کارشناس ارشد منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده:   (426 مشاهده)
گردشگری کشاورزی محرکی برای اقتصاد آسیب پذیر روستایی و تحقق نیازهای شهروندانی است که برای بازدید یا مشارکت در فعالیت های مزرعه، خرید مستقیم محصولات کشاورزی و مأنوس شدن با طبیعت و بوم گردی، هزینه هایی می پردازند که موجب رونق اقتصادی، اشتغال زایی و آبادانی روستاها خواهد شد. هدف پژوهش حاضر که ماهیت آن کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی است، تبیین و شناسایی عوامل موثر بر توسعه گردشگری کشاورزی مناطق روستایی باشد. جامعه آماری پژوهش شامل سه گروه مسئولین و کارشناسان، مردم محلی و گردشگران بوده که برای هر گروه با توجه به فرمول کوکران به ترتیب 34، 261 و 20 نفر نمونه انتخاب گردید. تمرکز اصلی داده ها بر روش میدانی بوده که از طریق پرسشنامه و مصاحبه چهره به چهره جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی از جمله میانگین و فراوانی و روش های آمار استنباطی از جمله آزمون t تک نمونه ای، کای اسکوئر(خی دو) و کروسکال والیس بهره گرفته شد. یافته ها نشان می دهد که عواملی نظیر تأمین اقامتگاه برای گردشگران، طرح های تشویقی دولت، هماهنگی بین سازمان های دولتی، آگاهی بخشی به کشاورزان و بسترسازی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی با سطح معناداری 000/0 و مقدار مثبت کای اسکوئر، مهم ترین اولویت های موثر در توسعه گردشگری کشاورزی مناطق روستایی استان تهران می باشند.
 
متن کامل [PDF 1955 kb]   (41 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: برنامه ریزی توریسم
دریافت: 1398/2/20 | پذیرش: 1399/6/12