تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

مدل توسعه و تکامل ساختار فضایی ایننوپلیس دایدوک: از شهرک علم تا اکوسیستم نوآورانه

نویسندگان
حافظ مهدنژاد 1
احمد زنگانه 2
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه سیدجمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران
2 دانشیار رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران
10.61186/jgs.25.76.18
چکیده
ایننوپولیس دایدوک به‌عنوان نماد درخشان علم و فناوری، نماد و قلب فعالیت‌های تحقیقاتی کره جنوبی، اکنون به یک مرکز جهانی نوآوری تبدیل شده و به‌واسطه مؤسسات تحقیقاتی و دانشگاه‌ها، دارای امکانات بسیار مناسبی برای تجاری‌سازی فناوری در بخش‌های صنعتی تخصصی مانند فناوری اطلاعات و ارتباطات، است. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل توسعه و تکامل ساختار فضایی ایننوپلیس دایدوک جهت بهره گیری از دستاوردها و تجربیات آن برای توسعه دانش‌بنیان در کشور است. روش پژوهش، توصیفی –تحلیلی و از نوع توسعه‌ای است. از روش تحلیل محتوا برای تحلیل داده‌ها استفاده شده است. نتایج بیانگر آن است که ایننوپولیس دایدوک برای تحقق اهداف عملیاتی خود، به پنج منطقه (با مساحت 27/70 کیلومتر) متشکل از منطقه 1 به‌عنوان مجتمع تحقیقاتی دایدوک؛ منطقه 2، سایت یکپارچه شرکت های سرمایه گذاری با فناوری پیشرفته؛ منطقه 3 مکان تمرکز مجتمع‌های صنعتی؛ منطقه 4 به‌عنوان کمربند تجارت علمی بین‌المللی و سایت توسعه‌آینده و در نهایت منطقه 5 منطقه توسعه صنعت دفاع ملی متشکل تقسیم می‌شود. حدود 11 درصد از تمام محققان سطح دکترا در کره، در ایننوپولیس دایدوک مشغول هستند. در حال حاضر، 22000 محقق و کارمند در حال انجام تحقیقات در زمینه‌های پیشرفته هستند و 10 درصد از نیروی انسانی پژوهشی کره در ایننوپولیس دایدوک است. 30 موسسه با بودجه دولتی، شش دانشگاه، بیش از 400 مرکز تحقیق و توسعه شرکتی و بیش از 1200 شرکت فناوری پیشرفته در این سایت قرار دارند. کسب‌وکارهای ریسک‌پذیر بیش از 94 درصد از کل شرکت‌ها را تشکیل می‌دهند. مراحل گسترش فضایی ایننوپولیس دایدوک متشکل از تأسیس شهرک علمی دایدوک (1993-1973)، ایجاد نوآوری (1993-1997) تشکیل خوشه نوآوری (1998-2003) و مرحله رشد خوشه نوآوری (2004 تاکنون) است. در مجموع، مدل توسعه و تکامل ایننوپولیس دایدوک مشتمل بر مرحله اولیه (مدل پارک علمی)؛ مرحله توسعه (مدل تکنوپولیس) و مرحله بلوغ (مدل خوشه‌ای نوآوری) است
کلیدواژه‌ها
پارک علمی
تکنوپولیس
خوشۀ نوآوری
ایننوپلیس دایدوک
کرۀ جنوبی

عنوان مقاله English

The model of development and evolution of the spatial structure of Daedeok Innopolis: From science town to innovative ecosystem

نویسندگان English

Hafez Mahdnejad 1
Ahmad zanganeh 2
1 Seyyed Jamaluddin Asadabadi University
چکیده English

Innopolis Daedeok is a beacon of scientific excellence and technological innovation, serving as the nerve center of South Korea's research endeavors. By leveraging the presence of esteemed research institutions and universities, this hub has created a fertile ground for commercializing cutting-edge technologies. The research methodology employed is descriptive-analytical and developmental in nature. The findings indicate that Innopolis Daedeok is strategically divided into five distinct regions, spanning 27.7 square kilometers, to achieve its operational objectives. Notably, 11% of South Korea's Ph.D.-level researchers are affiliated with Innopolis Daedeok. Currently, a workforce of 22,000 researchers and employees is engaged in advanced research, with 10% of the country's research workforce concentrated in this hub. The spatial expansion of Innopolis Daedeok has unfolded in four stages: the establishment of the Daedeok Science Town (1973-1993), the creation of innovation (1993-1997), the formation of an innovation cluster (1998-2003), and the growth stage of the innovation cluster (2004 to present). This evolution has enabled Innopolis Daedeok to become a global innovation hub, with a unique triple helix model of government, industry, and academia collaboration. The development and evolution model of Innopolis Daedeok is characterized by three distinct stages: the initial stage (science park model), the development stage (technopolis model), and the maturity stage (innovation cluster model). This model serves as a benchmark for other innovation hubs, highlighting the importance of strategic planning, collaboration, and investment in research and development.

کلیدواژه‌ها English

Science Park
Technopolis
Innovation Cluster
Daedeok Innopolis
South Korea
ADB .(2014). Innovative Asia: Advancing the Knowledge-Based Economy; The Next Policy Agenda, Asian Development Bank.
Benny Ng, W. K. Junker, R., Appel‑Meulenbroek, R., Cloodt, M., Arentze, T., (2019). Perceived benefts of Science Park attributes among park tenants in the Netherlands. The Journal of Technology Transfer (2020) 45:1196–1227.
Dierdonck, R.V., Debackere, K., Rappa, M.A., (1991). An assessment of science parks: towards a better understanding of their role in the diffusion of technological knowledge, R D Manag. 21 (2) (Apr 1991) 109-124.
Diez-Vial, Isabel,. Montoro-Sánchez, Ángeles .(2016). How knowledge links with universities may foster innovation: The case of a science park, Vol, 50–51, No. 1, pp. 41-52.
Henriques, Iago Cotrim., Sobreiro, Vinicius Amorim., Kimura, Herbert .(2018). Science and technology park: Future challenges, Technology in Society, Vol, 1, No. 1, pp. 1-17.
Hommen, Leif., Doloreux, David., Larsson, Emma. (2006). Emergence and Growth of Mjärdevi Science Park in Linköping, Sweden. European Planning Studies, 14 (10), pp. 1331- 1361.
Kim, Sang-Tae., An, Gi-Don .(2012). A Comparison of Daedeok Innopolis Cluster with the San Diego Biotechnology Cluster, WTR, Vol 1, No. 1, pp.118-128.
Lee, Eung-Hyun., Oh, Deog-Seong .(2016). Endogenous Development Strategy of Technopolis in Korea: Case of Daedeok INNOPOLIS, WTR 5(2016): 2-18.
Link, Albert N., & Scott, J. T., (2015). Research, science, and technology parks: Vehicles for technology transfer. In A. N. Link, D. Siegel, & M. Wright (Eds.), The Chicago handbook of university technology transfer (pp. 168–187). Chicago: University of Chicago Press.
Link, Albert N., Yeong Yang, U. (2018). On the growth of Korean technoparks. International Entrepreneurship and Management Journal, 14, 405–410.
Machado, Hilka. Vier., Lazzarotti, Fábio., Bencke, Fernando. Fantoni .(2018).Innovation models and technological parks: interaction between parks and innovation agents, J. Technol. Manag. Innov. 2018. Vol, 13, No. 2, pp. 104-114.
Oh, Deog Seong. (2009). Creative Model of Science Park Devleopment, Technopolis Review, Vol. (2), 12-26.
Oh, Deog-Seong., Lee,Eung-Hyun .(2021). Sustainable Strategies for the STP/ Technopolis Development: Case of Daedeok Innopolis, Korea Innovation Foundation.
Oh, Deog-Seong., & Yeom, Insup .(2012). Daedeok Innopolis in Korea: From Science Park to Innovation Cluster, Best Practice of Science / Technology Parks, WTR, 1 (2012):141-154.
Park, Hayoung. Kang, Kyung-Nam., & Kim, Hyae Ryung. (2011). Development of biotechnology clusters: the case of Daedeok Science Town, Korea, Asian Journal of Technology Innovation, 19:2, 201-218.
Park, Hwo. Geun ., & Lee, Min. Gyu .(2021). Daedeok INNOPOLIS From the last 50 years to the next 50 years.Korea Innovation Foundation.
Tuck, David. & Eatough, Marc. (2010). The Brighton Technopole at Toads Hole Valley, Establishing the economic & strategic case, GENECON,
Yang, C.-H., Motohashi, K., Chen, J.-R., (2009). Are new technology-based firms located on science parks really more innovative? Res. Pol. 38 (1) (Feb 2009) 77e85.
Yim, Deok Soon., Seong, Young Cho., Lee, Won Il., Park, Sangbum., Keun, Hong Jae .(2011). Management and Governance Issues in the Development of Science and Technology Based Innovation Cluster, 2011 Proceedings of PICMET '11: Technology Management In The Energy-Smart World (PICMET).