تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تحلیل نقش مفهوم جامعه پذیری شهری در فضای همگانی شهر بر مبنای جایگاه کرامت انسانی

نویسندگان
مریم سبک خیز 1
اسماعیل شیعه 2
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
10.52547/jgs.23.68.137
چکیده
کرامت انسانی مفهومی است کیفی که می تواند اثر بسزایی در فضای همگانی شهری داشته باشد. در این مفهوم صحبت از ارزشمند بودن انسان و مقام آن به عنوان موجودی متفکر و دارای بعد روحانی مطرح می شود.کشف این احساس ارزشمندی در فضایی که مورد استفاده عموم شهروندان می باشد مورد اهمیت این پژوهش است.ماهیت ذهنی و تعاملی این پدیده، تجربه و ادراک آن در کنشگران مختلف و چگونگی ایجاد احساس کرامت انسانی در آنها هدف این پژوهش بوده است.در این پژوهش از تحلیل محتوا کیفیِ استقراییِ آشکار به عنوان شیوه پژوهش و به منظور تفسیر داده‌های متنی به‌دست آمده از مصاحبه‌های عمیقِ بدون ساختار و مشاهده‌های میدانی، استفاده شده‌است. داده‌ها از طریق فرایند نظام‌مند کُدگذاری و با هدف طبقه‌بندی مفاهیم تا سه سطح از انتزاع مورد تحلیل قرار گرفته‌اند.انتخاب مشارکت‌کنندگان در این پژوهش هدفمند و در راستای توسعه مفاهیم تا دست‌یابی به اشباع بوده‌است. یافته های این پژوهش بیانگر آن است که مهمترین عامل در حوزه ادراک مردم از کرامت انسانی، مفهوم جامعه پذیری است.مفهومی که با مفاهیم دیگری چون از بین رفتن فاصله فردی، رشد ارتباطات اجتماعی، صمیمیت روابط، تنوع اجتماعی و وحدت با محیط و جامعه شکل می گیرد. آنچه مورد توجه است ارتباط این عوامل با هم و پیچیدگی روابط انها می باشد که منجر به شکل گرفتن احساس کرامت انسانی در افراد شده است.اگرچه مفهوم چندوجهی کرامت انسانی قادر خواهد بود مفاهیم و معنای گسترده ای را در خود جای دهد که در این پژوهش مفهوم جامعه پذیری فضای همگانی شهری مورد دقت بوده است.
کلیدواژه‌ها
کرامت انسانی
کیفیت فضای همگانی
جامعه پذیری شهری
کشف پدیده ذهنی
وحدت با محیط شهری

عنوان مقاله English

Analyzing the Role of the Concept of Urban Socialization in the Urban Public Space Based on the Status of Human Dignity

نویسندگان English

Maryam Sabokkhiz 1
Esmail Shieh 2
1 PhD candidate, School of Architecture and Environment Design, Iran University of since and Technology
2 Professor of urbanism Group, School of Architecture and Environment Design, Iran University of since and Technology, Tehran, Iran
چکیده English

Human dignity is a concept that can have a significant impact on urban public space. In this sense, it speaks of the value of human beings and their status as a thoughtful and spiritual being. Discovering this valuable feeling in an environment that is widely used by citizens is important to the research. The subjective and interactive nature of this phenomenon The purpose of this study was to analyze explicit inductive qualitative content analysis as a research method and to interpret contextual data obtained from in-depth unstructured interviews and field observations, and its perception among various actors and how human dignity was generated. Used. The data were analyzed through a systematic coding process with the aim of classifying concepts up to three levels of abstraction. The selection of participants in this study was purposeful and aimed at developing concepts to reach saturation. The findings of this study indicate that the concept of socialization is one of the most important factors in people's perception of human dignity. It is conceptualized with other concepts such as loss of personal distance, development of social communication, intimacy, social diversity and unity with the environment and society. Is formed. What is of interest is the relationship between these factors and the complexity of their relationships that have led to the formation of a sense of human dignity in individuals. Although the multifaceted concept of human dignity will be able to accommodate the broad concepts and meanings that are involved in this study The concept of socialization of urban public space has been carefully considered.

کلیدواژه‌ها English

Human dignity
quality of public space
urban socialization
discovery of mental phenomena
unity with urban environment
بنتلی، ای ین. (1396). محیط‌های پاسخده. ترجمه مصطفی بهزادفر. انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران.
پوراحمد، احمد. مرادپور، نبی. حاتمی نژاد، حسین. (1396). بررسی تأثیر ابعاد کالبدی - فضایی بر پیاده مداری در شهر تهران، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی،51(18) : 22-1.
دانشپور، سیدعبدالهادی و چرخچیان، مریم. (1386). فضاهای عمومی و عوامل موثر حیات جمعی، باغ نظر،4 : 19-28.
جوادی آملی، علی. (1390). فلسفه حقوق بشر، قم: انتشارات اسرا.
جیکوبز، جین. (1387). مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکایی. ترجمه حمیدرضا پارسی، انتشارات دانشگاه تهران.
گل، یان . (1392). شهر انسانی، ترجمه علی غفاری، انتشارات موسسه علم معمار.
صدری، آرش. بانکیان، آرزو. رفایی افشار، شادی. (1397). تأثیر پیاده راه بر افزایش تعاملات اجتماعی در فضاهای شهر بجنورد. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 54 (19): 102-81.
لینچ، کوین.( 1390). تئوری شکل شهر، ترجمه حسین بحرینی، چاپ پنجم، انتشارات دانشگاه تهران.
مدنی پور، علی.( 1387). فضاهای عمومی و خصوصی شهر، ترجمه فرشاد نوریان، تهران: شرکت پردازش و برنامه ریزی شهری.
محمدپور دهکردی، سیما؛ اکبریان، رضا؛ اعوانی، شهین.( 1388). نسبت میان عقلانیت و کرامت انسانی در فلسفه ملاصدرا و کانت، معرفت فلسفی، 24: 36-11.
مطهری، مرتضی.( 1381). فلسفه اخلاق، تهران: انتشارات صدرا.
Car, S. et al., (1992), Public Space, Massachusetts: Cambrige university press.
Car, S., (1982), Some Criteria for Environment form. In S. Kaplan and R. Kaplan (Eds). Humanscape: Environments for People, Michigan: Ulrichs Books.
Carmona M, (1997), Design Policies in Local Plans: Recommendations for Good Practice, Town Planning Review, No. 68, pp. 165-193 [DOI:10.3828/tpr.68.2.k27375u187571462]
Corbin, J., & Strauss, A, (2008), Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory (3rd ed.), Thousand Oaks, CA: Sage [DOI:10.4135/9781452230153]
Cao, J. & Kang, J. (2019), Social relationships and patterns of use in urban public spaces in China and the United Kingdom. Cities, No 93,pp 188-196 [DOI:10.1016/j.cities.2019.05.003]
Dines, N & Cattell, V.,( 2006), Public spaces, Social relations and well-being in East London, London: The policy press.
Drisko, J. W. Maschi, T, (2016), Content Analysis, New York: Oxford University Press. [DOI:10.1093/acprof:oso/9780190215491.001.0001]
Efroymson, D. & Thi Kieu Thanh Ha, T. & Thu Ha, Ph, (2009), Public Spaces: How They Humanize Cities, Dhaka: HealthBridge - WBB Trust
Gehl, Jan, (2010), Cities for people, London. Island press
Hall, E. T, (1982), The hidden Dimension, New York: Anchor books, Cambridge university Press.
Hatley, J. H, (2013), Preserving Place: A Grounded Theory of citizen participation in community-based planning, Graduate theses and dissertations, Department of Geography, Environment, and planning, College of Art and Sciences, University of South Florida.
Kurniawati, W, (2012), Public Space for Marginal People, Procedia - Social and Behavioral Sciences, No. 36, pp. 476 - 484. [DOI:10.1016/j.sbspro.2012.03.052]
Lowson, B, (2001), The language of space, Oxford: Architectural press
Lokaitou-Sideris, A. & Banerjee, T., (1998), Urban Design Downtown: Poetics and Politics of Form, California: University of California Press [DOI:10.1525/9780520919327]
Lynch, kevin, (1981), A Theory of Good City Form, Mit Press
Ramlee, M et al. (2015), Revitalization of urban public spaces: An overview. Procedia - Social and Behavioral Sciences, No 201, pp.360 - 367. [DOI:10.1016/j.sbspro.2015.08.187]
Salingaaros, N., (2006), A Theory of Architecture, Umbau: Verlag herald Puschel
Schwandt, Thomas A, (2007), The SAGE Dictionary of Qualitative Inquiry (3th edition), Thousand Oaks CA: SAGE. [DOI:10.4135/9781412986281]
Zamanifard, H. et al. (2018), Towards a framework of public space governance. Cities, No 78, pp. 155-165. [DOI:10.1016/j.cities.2018.02.010]
Zdravkova, K. (2019), Reconsidering human dignity in the new era. New Ideas in Psychology, No 54, pp. 112-117. [DOI:10.1016/j.newideapsych.2018.12.004]