- اسماعیلی، ر.، گندمکار، ا.، حبیبی نوخندان، م. 1390، ارزیابی اقلیم آسایشی چند شهر اصلی گردشگری ایران با استفاده از شاخص دمای معادل فیزیولوژیک (PET)، پژوهشهای جغرافیای طبیعی، 43(75): 47- 61
- برنا، ر. 1397، مطالعه شرایط آب و هوایی مؤثر بر گردشگری استان خوزستان با استفاده از شاخص اقلیم گردشگری، فصلنامه جغرافیا (برنامه ریزی منطقه ای)، 1(30) ، 107-118
- جوان، ج. (1396)، مقایسۀ شاخص اقلیم گردشگری (TCI) و شاخص اقلیمی تعطیلات (HCI) (مطالعۀ موردی: ارومیه، پژوهشهای جغرافیای طبیعی، 3(49)، 423-439
- حسنوند، ع.، سلیمانیتبار، م.، یزدان پناه، ا. ح. 1390، تبیین فضایی میزان آسایش اقلیمی استان لرستان براساس شاخص TCI، مجله علمی تخصصی برنامهریزی فضایی، 1(1): 121-144.
- ساری صراف، ب.، جلالی، ط.، کمالی، آ. 1389. پهنهبندی کلیماتوریسم منطقه ارسباران با استفاده از شاخص TCI، مجله فضای جغرافیایی دانشگاه آزاد اهر، 10(30): 63-88.
- صفاییپور، م.، شبانکاری، م.، تقوی، س. ط. 1392. شاخصهای زیست اقلیمی مؤثر بر ارزیابی آسایش انسان (مطالعه موردی: شهر شیراز). جغرافیا و برنامهریزی محیطی. 24(2): 193-210.
- فرج زاده، م.، احمدآبادی، ع. 1389. ارزیابی و پهنهبندی اقلیم گردشگری ایران با استفاده از شاخص اقلیم گردشگری. فصلنامه پژوهشهای جغرافیای طبیعی، 17: 13-24.
- کلانتری، م.، م. ملک. 1393، تحلیل فضایی و سطح بندی جاذبههای گردشگری و زیرساخت ارتباطی و شبکهی راه در مناطق کویری ایران (مطالعه موردی: شهرستان خور و بیابانک). مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، 5(17): 70-53.
- گندمکار، ا.، 1393. توزیع مکانی و زمانی شاخص اقلیم آسایش گردشگری استان اصفهان. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، 29(3): 203-214
- موحدی، س.، پیری، س.، کاوسی، ر. 1391. ارزیابی و تحلیل شاخص اقلیم گردشگری استان لرستان با استفاده از شاخص اقلیمی TCI، فصلنامه جغرافیا و برنامهریزی شهری چشم انداز زاگرس، 4(11)
- Amengual, A., Homar, v., Romero, R., Ramis, Alonso, S. 2014. Projections for the 21st century of the climate potential for beach-based tourism in the Mediterranean. INT J CLIMATOL, 34(13): 81-98.
- Amiranashvili, A., Matzarakis, A., Kartvelishvili, L. 2008. Tourism climate index in Tbilisi. Transactions of the Georgian Institute of Hydrometeorology, 115: 27-30
- de Freitas, C. R. 2003. Tourism climatology: Evaluating environmental information for decision making business planning in the recreation and tourism sector, Int J Biometeorol, 48: 45-54.
- De Freitas, C., R. 2014. Weather and place-based human behavior: recreational preferences and sensitivity, Int J Biometeorol, 95: 1-9.
- Fang, Y., Yin, J. 2015. National Assessment of Climate Resources for Tourism Seasonality in China Using the Tourism Climate Index, Atmosphere, 6(2): 183-194
- Hein, L., Metzger, M. J., Moreno, A. 2009, Potential impacts of climate change on tourism. a case study for Spain. CURR OPIN ENV SUST, 1(2): 170-178
- Hiroyasu, K., Tsuyoshi, I., Masaki, S. 2014. Evaluation of the Tourism Climate Index over Japan in a Future Climate Using a Statistical Downscaling Method, J METEOROL SOC JPN, 92(1): 37−54
- Martin, G., Bel_en, M. 2005. Weather, climate and tourism a geographical perspective, Ann. Touris. Res, 32(3): 571-591.
- Mieczkowski Z., 1985. the tourism climatic index: A method of evaluating world climates for tourism. CAN GEOTECH J, 29: 220-233
- Mieczkowski, Z., 1985: The tourism climatic index: a method of evaluating world climates for tourism. CAN GEOTECH J, 29(3): 220-233.
- Mihăilă, D., Bistricean, P. I. 2018. The Suitability of Moldova Climate for Balneary-Climatic Tourism and Outdoor Activities-A Study Based on the Tourism Climate Index. Present Environment and Sustainable Development, 12(1), 263-282.
- Scott, D., McBoyle, J. 2001. Using a ‘tourism climate index’ to examine the implications of climate change for climate as a natural resource for tourism. In: Matzarakis, A., de Frietas, C.R. (eds.) roceedings of the First International Workshop on Climate, Tourism and Recreation. International Society of Biometeorology, Commission on Climate, Tourism and Recreation, Halkidi, Greece, pp. 69-98.
- UNWTO, 2008, World Tourism Barometer, Volume 6, Number 2. Madrid: United NationsWorldTourism Organization World Tourism Organization. Madrid, Spain.