تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تبیین معیارهای کیفیت محیط شهری تهران با توجه به مولفه های شهرسازی بیوفیلیک

مقالات آماده انتشار
نویسندگان
محمد رضا قربانی پارام 1
پویان شهابیان 2
وحید دینارانی 3
روناک نجفی 4
1 گروه معماری و مدیریت شهری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
2 گروه شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه معماری، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
4 گروه معماری، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده
کیفیت محیط شهری از شاخص های مهم توسعه هر شهر محسوب می شود. در این زمینه نوع الگوی قابل استفاده در شهرها می تواند تاثیرگذاری زیادی داشته باشد که شهرسازی بیوفیلیک با توجه به ارتباط و محوریت آن با طبیعت، از مهمترین این الگوها است. هدف این تحقیق تببین معیارهای کیفیت محیط شهر تهران با توجه به مولفه های شهرسازی بیوفیلیک است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق روش پیمایشی است. ابزار تحقیق پرسش نامه بوده که روایی آن از طریق جامعه نخبگان تایید و پایایی آن نیز با ضریب آلفای کرونباخ بیشتر از 70/0 تایید شد. جامعه آماری تحقیق را نیز کارشناسان و متخصصان شهری اعم از دانشگاهیان و کارشناسان شهر تهران تشکیل داده اند .با توجه به نبود آمار در این زمینه، محدودیت های کرونایی و هزینه ای، تعداد 120 کارشناس به عنوان حجم نمونه تعیین شد. نتیجه تحقیق نشان داد که شاخص های ساختاری-کارکردی، محتوایی و کالبدی-فضایی کیفیت محیط شهری تهران بر اساس شهرسازی بیوفیلیک در سطح کمتر از 05/0 معنادار بوده اند. بررسی میانگین و جهت معناداری بیانگر ضعیف بودن این شاخص ها و عدم توجه به شهرسازی بیوفیلیک در برنامه ریزی این شهر است. همچنین نتایج مدلسازی معادلات ساختاری تایید نمود که شاخص های ساختاری-کارکردی، محتوایی و کالبدی-فضایی شهرسازی بیوفیلیک می تواند در ارتقاء کیفیت محیط شهری تهران موثر باشد که بیشترین تاثیرگذاری و تببین نیز مربوط به شاخص ساختاری –کارکردی با تبیین 34/0 بوده است. بنابراین شهرسازی بیوفیلیک در الگوی برنامه ریزی شهر تهران مورد تاکید نبوده است اما نتایج از تاثیرگذاری آنها در بهبود کیفیت محیط این شهر در صورت استفاده اشاره دارد.
کلیدواژه‌ها
کیفیت محیط
شهرسازی بیوفیلیک
شهر تهران

عنوان مقاله English

Explaining the quality criteria of Tehran urban environment according to the components of biophilic urban planning

نویسندگان English

Mohammad Reza Ghorbani Param 1
Pouyan Shahabian 2
Vahid Dinarani 3
Ronak Najafi 4
1 Faculty of Architecture and Urban Management, Islamic Azad University, Damavand Branch, Damavand, Iran
2 Department of Urban Planning, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 M.Sc. Student in Architecture, Architectural Engineering, Islamic Azad University, Roodehen Branch, Roodehen, Iran
4 Department of Architecture, Shahr-e-Quds Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

The quality of the urban environment is one of the important indicators of the development of any city. In this regard, the type of pattern that can be used in cities can have a great impact that biophilic urban planning is one of the most important patterns due to its relationship and centrality with nature. The purpose of this study is to explain the environmental quality criteria of Tehran according to the components of biophilic urban planning. The research method is descriptive-analytical and based on data collection through survey method. The research tool was a questionnaire whose validity was confirmed by the elite community and its reliability was confirmed by Cronbach's alpha coefficient greater than 0.70. The statistical population of the study also consists of urban experts and specialists, including academics and experts in Tehran. Due to the lack of statistics in this area, coronary and cost constraints, 120 experts were selected as the sample size. The results showed that the structural-functional, content and physical-spatial indicators of the quality of Tehran's urban environment based on biophilic urban planning were significant at a level of less than 0.05. The study of the mean and significant direction indicates the weakness of these indicators and lack of attention to biophilic urban planning in the planning of this city. Also, the results of structural equation modeling confirmed that the structural-functional, content and physical-spatial indices of biophilic urban planning can be effective in improving the quality of Tehran's urban environment. . Therefore, biophilic urban planning has not been emphasized in the planning model of Tehran, but the results indicate their effectiveness in improving the quality of the city's environment if used.

کلیدواژه‌ها English

Environmental quality
Biophilic urban planning
Tehran
1. Aghamiri, Seyed Reza; Hosseinzadeh, Muslim; Honesty, Mehdi. (2007). Urban Management Information System Case Study: Geographical Information System (GIS) of Babolsar city. Journal of Applied Research in Geographical Sciences, 7 (5): 215-240.
2. Beatley,T ., Newman,P .(2013). Biophilic Cities Are Sustainable,Resilient Cities. Sustainability, 5, 3328-3345. doi:10.3390/su5083328
3. Beatley,T. (2016). Planning for Biophilic Cities: From Theory to Practice, Journal of Planning Theory & Practice, 17(2): 295-300.
4. Beatley,T.(2011) .Biophilic Cities: Integrating Nature into Urban Design and Planning,Island Press, Washington .DC.
5. Birkeland, J. L. (2016). Net positive biophilic urbanism. Smart and Sustainable Built Environment, 5(1): 9-14.
6. Cabanek, A., Zingoni de Baro, M.E. & Newman, P. (2020).Biophilic streets: a design framework for creating multiple urban benefits, Sustainable Earth.3(7): 1-17.
7. Ghobadi, Parisa; Aali, Alireza (2017). Improving the resilience of cities with the help of biophilic urban planning, the first national conference on knowledge-based urban planning and architecture, Tehran.
8. Helene, L. (2016) Becoming biophilic: Challenges and opportunities for biophilic urbanism in urban planning policy, journal smart and Sustainable Built Environment, 5(1):15 -24.
9. Kellert, S ., Calabrese, E. (2015). The Practice of Biophilic Design/ www.biophilic-design.com
10. Kellert, S. (2016) .Biophilic Urbanism: the Potential to Transform. Smart and Sustainable Built Environment, 5(1): 1-7.
11. Littke, H. (2016).Becoming Biophilic: Challenges and Opportunities for Biophilic Urbanism in Urban Planning Policy, Smart and Sustainable Built Environment, 5(1):15 – 24.
12. Maleki, Laden; Majedi, Hamid, Zarabadi, Zahra Sadat Saeedeh. (2021). Analyzing the role of urban approaches in response to climate change with emphasis on biophilic urban planning, case study: Tonekabon city, Journal of Urban Planning Knowledge, 5 (1): 147-163.
13. Maleki, Laden; Majidi, Hamid; Zarabadi, Zahra Sadat Saeedeh. (2019). Application of Metaswat tool in comparative evaluation of biophilic cities strategies with emphasis on climate change, studies of urban structure and function, 6 (19): 125-143.
14. Meshkini, Abolfazl; Moazen, Sohrab; Noroozi, Mustafa (2015). Assessing the quality of urban environment in small towns of East Azerbaijan province. Journal of Urban Ecology Research, 6 (12): 17-32.
15. Mir Masoudi, Seyed Pouya; Mansoori Armaki, Reza (2018). Investigating Strategies for Realizing Integrated Urban Management in Tehran, Urban Management Studies, 10 (34): 45-60.
16. Motamedi Mohammad; Rasooli Seyed Hassan; Nasiri Mohammad (2019). Assessing the level of citizens' satisfaction with the performance of urban management in the field of urban services, a case study: Farooj city. Journal of Applied Research in Geographical Sciences, 19 (55) 99-116.
17. Nasar, J. (1994) . Urban Design Aesthetics: The Evaluative Qualities of Building Exteriors, Environment and Behavior, 26:377-401.
18. Newman, P. (2014). Biophilic urbanism: a case study on Singapore, Journal of Australian Planner, 51(1):47-65
19. Nouraei and Shokrani. (2020). Presenting a framework for applying the biophilic approach in urban planning of metropolises, the first conference on new technologies in the environment and sustainable development with the corona and environment approach, Birjand University, Birjand.
20. Ozer, E. (2013). Mutualistic relationships versus hyper-efficiencies in the sustainable building and city, Urban Ecosystems, 17(1): 195–204.
21. Rezaei Sarabi, Zohreh; Sadeghi, Yadaleh; Sheikh Azami, Ali (2018). Validity test of the conceptual model of the role of biophilic urban planning in the mental health of citizens in Iran, International Conference on Civil Engineering, Architecture and Urban Development Management in Iran, Tehran.
22. Riahi Samani, Armin and Waqef, Nayreh. (2017). An Analysis of Biophilic Environmental Planning in Urban Planning, 7th International Conference on Sustainable Development and Urban Development, Isfahan.
23. Soderlund, J., Newman, P. (2015) Biophilic architecture: a review of the rationale and outcomes, journal Environmental Science, 2(4):950 -969.
24. Thayer, R. , Atwood, B.(1978) .Plant complexity, and pleasure in urban and suburban environments. Environmental Psychology and Nonverbal Behavior, 3: 67-76.
25. Thomson,G., Newman,P.(2021). Green Infrastructure and Biophilic Urbanism as Tools for Integrating Resource Efficient and Ecological Cities, Urban Planning,6(1): 45-59.
26. Trudest, Zahra; Rajabi, Azita; Meshkini, Abolfazl (2020). Feasibility model of native characteristics of biophilic city Case study: 9 and 10 metropolitan areas of Tehran, Journal of Sustainable City, 3 (1): 123-146.
27. Ulrich, R. , Simon , R. , Losito , B. , Florito, E. , Miles , M. , Zelson, M. (1991) .Stress recovery during exposure to natural and urban environments, Journal of Environmental Psychology, 11: 201-230.
28. Ulrich, R.(1984) , View through a window influences recovery from surgery. Science, 224:420-421.
29. Young, R. F. (2016). The biophilic city and the quest for paradise, Smart and Sustainable Built Environment, 5(1):25- 46.
تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 01 خرداد 1389