تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

رتبه بندی معیارهای موثر بر تاب آوری کالبدی شهرها ، مورد مطالعه: شهر شیروان

مقالات آماده انتشار
نویسندگان
ناهید باقری مراغه 1
محمد معتمدی 2
عزت اله مافی 3
1 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، ایران.
چکیده
از زمان حیات بشری تاکنون، بلایا در زندگی انسانها تأثیرات منفی بر جای می­گذارند؛ در پاسخ، افراد و جوامع تلاش می­کنند تا پیامدهای این بلایا را کاهش داده و مقیاسهایی را برای بررسی تأثیرات اولیه ایجاد کنند؛ همچنین به نیازهای پس ازپیدایش بلایا و بازگشت به شرایط اولیه پاسخ دهند. جهت برطرف نمودن این چالش ها و در نتیجه آن بالا بردن کیفیت زندگی در شهرها و کلان شهرها نیاز مندی به یک برنامه ریزی بلندمدت و تصمیم گیری در زمینه حل این مشکلات را بیش از هر زمانی دیگر ضروری می نماید. از این رو پرداختن به تئوری های جدید شهری که هر یک با هدف حل مشکلات شهری، بهبود وضعیت کیفی و کمی زندگی شهروندان در شهرها، ارتقاء کیفیت محیط شهر، مدیریت شهر، پیشبرد شهر به سوی مطلوب تر شدن و ... مطرح شده اند، بیش از پیش مهم است. در دهه های اخیر برای حل این چالش ها و کاهش اثرات آن بر کلان شهرها و شهرهای بزرگ راه حل ها و دیدگاه های مختلفی مطرح شده است که یکی از این راه حل ها توجه به مفهوم شهر تاب آور است.پژوهش حاضر از جهت روش توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف کاربردی می­باشد. جامعه­ی آماری این پژوهش را خبرگان و اساتید آشنا به مباحث شهر تشکیل می‌دادند، حجم نمونه در نظر گرفته‌شده برای تکمیل پرسشنامه 35 نفر از اساتید دانشگاهی و متخصصان حوزه پژوهش تعیین شد. نتایج این پژوهش نشان داد که معیار ویژگی­های کالبدی بافت با بیشترین مقدار D-R (672/0) در قسمت بالای نمودار قرارگرفته و نشان می­دهد این معیار تأثیرگذارترین معیار است. همچنین بر اساس مقدار D+R محاسبه‌شده، معیار کیفیت ابنیه بااهمیت‌ترین معیار است. همچنین معیار زیرساخت­های شهری با توجه به اینکه کمترین مقدار D-R را به خود اختصاص داده به‌عنوان تأثیرپذیرترین معیار شناخته شد
کلیدواژه‌ها
تاب آوری شهری
تاب آوری کالبدی
کیفیت ابنیه
شهرشیروان

عنوان مقاله English

Ranking the criteria affecting the physical resilience of the studied cities: Shirvan

نویسندگان English

Nahid bagheri 1
mohammad Mohammad 2
Ezatollah Mafi 3
1 PhD student in Geography and Urban Planning, Islamic Azad University, Shirvan Branch, Iran
2 Assistant Professor, Department of Geography and Urban Planning, Islamic Azad University, Shirvan Branch, Iran
3 Associate Professor, Department of Geography and Urban Planning, Islamic Azad University, Shirvan Branch, Iran
چکیده English

From the time of human life until now, disasters have had a negative impact on human life; In response, individuals and communities are trying to mitigate the consequences of these disasters and establish scales to assess the initial effects; Also respond to the post-disaster needs and return to baseline. To address these challenges and, as a result, improve the quality of life in cities and metropolises, the need for long-term planning and decision-making in solving these problems is more necessary than ever. Therefore, dealing with new urban theories, each with the aim of solving urban problems, improving the quality and quantity of life of citizens in cities, improving the quality of the city environment, city management, advancing the city to become more desirable, and so on. , Is more important than ever. In recent decades, to solve these challenges and reduce its effects on metropolises and large cities, various solutions and perspectives have been proposed, one of which is to pay attention to the concept of resilient city. The present study is descriptive. - It is analytical and practical in terms of purpose. The statistical population of this study consisted of experts and professors familiar with the topics of the city. 35 university professors and experts in the field of research determined the sample size intended to complete the questionnaire. The results of this study showed that the criterion of physical characteristics of tissue with the highest D-R value (0.672) is at the top of the chart and shows that this criterion is the most effective criterion. Also, based on the calculated D + R value, the building quality criterion is the most important criterion. Also, the urban infrastructure criterion was considered as the most influential criterion due to the fact that it has the lowest D-R value.

کلیدواژه‌ها English

urban resilience
physical resilience
quality of buildings
Shirvan
Adger, W.N., 2000. “Social and ecological resilience: Are they related”? Progress inHuman Geography, vol. 24, no.3,
Ahluwalia, I. J. (2019). Urban governance in India. Journal of Urban Affairs, 41(1), 83-102
Arefi, M. (2011). Design for Resilient Cities: Reflections from a Studio. Companion to Urban Design, by Tridib Banerjee and Anastasia Louikaitou-Sideris, 674-685.
Bozza. A, .2015. Developing an integrated framework to quantify resilience of urban systems against disasters, Natural Hazards, 78 (3), 1729-1748.
Dopp, S. Hooimeijer, F & Maas, N. (2011). Urban Climate Framework: A System Urban Climate Framework: A System. Konrad Otto-Zimmermann. “Resilient Cities: Cities and Adaptation to Climate Change Proceedings of the Global Forum 2010 Volume 1 of Local Sustainability”. Bonn, Germany, ICLEI.
Gijzel, S. M., Rector, J., van Meulen, F. B., van Der Loeff, R. S., van de Leemput, I. A., Scheffer, M., ... & Melis, R. J. (2020). Measurement of dynamical resilience indicators improves the prediction of recovery following hospitalization in older adults. Journal of the American Medical Directors Association, 21(4), 525-530.
Grabowski, Z. J., Klos, P. Z., & Monfreda, C. )2019(. Enhancing urban resilience knowledge systems through experiential pluralism. Environmental Science & Policy, 96, 70-76.
Jabareen, Y. (2013). Planning the resilient city: Concepts and strategies for coping with climate change and environmental risk. Cities, 31, 220-229
Jha, A. Miner, T. & Stanton-Geddes, Z. (2013). Building urban resilience: principles, tools, and practice. International Bank for Reconstruction and Development Washington: the worldbank.
Kaika, M., (2017). ‘Don’t call me resilient again!’: the New Urban Agenda as immunology indicators. Environ. Urban. 29 (1), 89–102.
Keck, M., & Sakdapolrak, P. 2013. What is social resilience? Lessons learned and ways forward. Erdkunde,2, 5-19.
Klein, R.J.T, Nicholls &F.Thomalla. (2003) Resilience to natural hazards: How useful is this con-cept? Environmental Hazards.5.pp.35-45.
Koh, J. (2011). Local Vulnerability Assessment of Climate Change and Its Implications: The Case of Gyeonggi-Do, Korea. Konrad Otto-Zimmermann. “Resilient Cities: Cities and Adaptation to Climate Change Proceedings of the Global Forum 2010 Volume 1 of Local Sustainability”. Bonn, Germany, ICLEI.
May, H., Pathirage, C., & Fernando, T. (2013). Measuring community disaster resilience using Q-methods: a physical resilience perspective. Built Environment Project and Asset Management.
Mitchell, C., Harris, M.,. (2012). Creating a Novel Physical Resilience Measure among Older Adults: The Health, Aging, and Body Composition Study. Innovation in Aging, 4(Suppl 1), 488.
Mojtahedi, M., Newton, S., & Von Meding, J. 2017. Predicting the resilience of transport infrastructure to a natural disaster using Cox’s proportional hazards regression model. Natural Hazards, 85(2), 1119-1133.
Molin Valdes, H. Rego, A. Scott, J. & Aguayo, J. V. (2012). How to Make Cities More Resilient: A Handbook for Local Government Leaders. Genev
Norris S.P. et al, (2008). “Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness”,
Otto-Zimmermann. “Resilient Cities2: Cities and Adaptation to Climate Change Proceedings of the Global Forum 2011 Volume 2 of Local Sustainability”. Bonn, Germany, ICLEI.
Ribeiro, P. J. G., & Gonçalves, L. A. P. J. (2019). Urban resilience: A conceptual framework. Sustainable Cities and Society, 50, 101625.
Rose, A. 2004. “Defining and measuring economic resilience to disasters”. Disaster Prevention and Management, 13, pp.307–314.
Wardekker, J. A., de Jong, A., Knoop, J. M., & van der Sluijs, J. P. (2010).Operationalising a resilience approach to adapting an urban delta to uncertainclimate changes. Technological Forecasting and Social Change, 77(6), 987–998.
Zhang, X., & Li, H. (2018). Urban resilience and urban sustainability: What we know and what do not know?. Cities, 72, 141-148.
تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 01 فروردین 1386