پرهام، ساناز، صالحی، اسماعیل، مقصودی، منیژه. 1390. ارزیابی توان توسعه اکوتوریسم استان اصفهان: روستای اشکاوند و مناطق اطراف آن. محیط زیست و توسعه، سال 2، شماره 4، صص 7-16.
تقوایی، مسعود، احسانی، غلامحسین، صفرآبادی، اعظم، 1388. نقش و جایگاه برنامه ریزی چند بعدی در توسعه توریسم و اکوتوریسم (مطالعه موردی: منطقه خرو طبس). جغرافیا و برنامهریزی محیطی، سال 20 ، شماره پیاپی 35 ، شماره 3، صص 45-62.
تولایی، سیمین، 1384. بومگردی با تاکید بر جاذبههای گردشگری استان گلستان. پژوهشهای جغرافیایی، شماره 58، صص 113-122.
حجازی، میراسدالله، فرمانی منصور، ستاره، 1396. ارزیابی توانمندی ژئوتوریسمی ژئومورفوسایتهای روستای ورکانه به روش پرییرا. جغرافیا و برنامهریزی، 21(95): 21-41.
رحیمپور، علی، 1392. تحلیل آماری صنعت گردشگری جهان، بازارهای آینده و جایگاه ایران. نشریه گردشگری علم و فرهنگ، سال اول، شماره 1، 1-18.
سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، 1393. راهنمای اکوتوریسم و طبیعتگردی در حوضههای آبخیز. سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور. معاونت آبخیزداری، دفتر طرحریزی و هماهنگی آبخیزداری.
سپهر، عادل، صفرآبادی، اعظم، 1392. تحلیل شاخصهای اثرگذار بر توسعه اکوتوریسم در مناطق بیابانی ایران. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 45(4): 154- 137.
سلمانی، محمد، فرجی سبکبار، حسنعلی، ناظمی، محمد، اروجی، حسن، 1394. ارزیابی توانمندیها و کاربریهای ژئومورفوسایتها (مطالعه موردی: ژئومورفوسایتهای شهرستان طبس). پژوهشهای جغرافیای انسانی، 47(1): 192-177.
سلطانی، زهرا، نوری، سید هدایت اله، 1389. ارزیابی توان محیطی شهرستان خوانسار به منظور توسعه توریسم (با استفاده از GIS). فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، شماره 99، صص 77-100.
شریفی، مرتضی، 1368. آمایش و برآورد ظرفیت برد تفرجی جنگل شمشادی سنگان، پایاننامهی کارشناسی ارشد، رشته جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران.
فرج زاده اصل، منوچهر. 1384. سیستم اطلاعات جغرافیایی و کاربرد آن در برنامـهریـزی توریسـم، انتشـارات سمت، چاپ اول.
کرمی، ناصر. 1382. امکان سنجی توسعه اکوتوریسم دریایی در جمهوری اسلامی ایران، تهران، انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.
کرمی، ناصر، 1378. اکوتوریسم ایران. تهران، معاونت تحقیقات، آموزش و برنامهریزی سازمان ایرانگردی و جهانگردی، نگارش نخست.
کریمی، محمد، سعدی مسگری، محمد، شریفی محمد علی، 1388. مدل توان اکولوژیکی سرزمین با استفاده از منطق فازی (منطقه مورد مطالعه: شهرستان برخوار و میمه). مجله سنجش از دور و GIS ایران، سال اول، شماره 1، صص 17-38.
کیانی سلمی، صدیقه، موسوی، سیدحجت، یگانه دستگردی، پریسا، 1396. برنامهریزی مکانی و امکانسنجی نواحی مستعد طبیعتگردی با نگرش آمایش سرزمین (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری). اطلاعات جغرافیایی، دوره 26، شماره 102، صص 217-228 .
مخدوم، مجید، 1385، شالوده آمایش سرزمین، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ هفتم، تهران.
مخفی، گلنار؛ رونیاسی، نسیم؛ سبحان اردکانی، سهیل؛ یالپانیان، علی اکبر، 1391. مکانیابی مناطق مستعد توسعه گردشگری در شهرستان همدان. جغرافیا و مطالعات محیطی، دوره 1، شماره 2، صص 79-94.
منشی زاده، رحمت الله، فلاحی، حمید، 1384. پهنهبندی توان اکوتوریسم در محدوده حفاظت شده اشترانکوه با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS). مطالعات مدیریت گردشگری، شماره 8، صص 90-59.
مولایی هشجین، نصرالله، 1386. اکوتوریسم و توسعه در کنار عملکرد مسلط جزایر خارک و خارکو. مجموعه مقالات همایش منطقهای جغرافیا، گردشگری و توسعه پایدار اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر.
نوری، سید هدایت اله؛ نوروزی آوارگانی، اصغر، 1386. ارزیابی توان محیطی برای توسعه توریسم در دهستان چغاخور. مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان، جلد 22، شماره 1، صص 13-28.
Bahaire, T., Elliott-White, M., 1999. The Application of Geographical Information Systems (GIS) in Sustainable Tourism Planning, A Review, Journal of Sustainable Tourism, Vol. 7, No. 2.
Bunruamkaew, K., Murayama, Y., 2012. Land Use and Natural Resources Planning for Sustainable Ecotourism Using GIS in Surat Thani, Thailand. Sustainability, 4(3): 412-429.
Choudhury, S., Mohan Pant, R., Chatterjee, S., Nanding A., 2016. Destination Branding of Ziro Through Potentiality of Bio-tourism. Bioprospecting of Indigenous Bioresources of North-East India, 329-337.
Dhami, J. Deng, R.C., Burns, Pierskalla C., 2014. Identifying and mapping forest-based ecotourism areas in West Virginia–Incorporating visitors' preferences. Tourism Management, 42: 165-172.
Fangyong, HE., 2015. Evaluation of the ecotourism development potential for provinces in western China. Journal of Arid Land Resources and Environment, 04: 592-599.
Hayes, J., 2002. Strategies for Ecotourism Development in the Quibbling, London press. 12, p4-31.
Bahaire, T., Elliott-White, M., 1999. The Application of Geographical Information Systems (GIS) in Sustainable Tourism Planning, A Review, Journal of Sustainable Tourism, Vol. 7, No. 2.
Bunruamkaew, K., Murayama, Y., 2012. Land Use and Natural Resources Planning for Sustainable Ecotourism Using GIS in Surat Thani, Thailand. Sustainability, 4(3): 412-429.
Choudhury, S., Mohan Pant, R., Chatterjee, S., Nanding A., 2016. Destination Branding of Ziro Through Potentiality of Bio-tourism. Bioprospecting of Indigenous Bioresources of North-East India, 329-337.
Dhami, J. Deng, R.C., Burns, Pierskalla C., 2014. Identifying and mapping forest-based ecotourism areas in West Virginia–Incorporating visitors' preferences. Tourism Management, 42: 165-172.
Fangyong, HE., 2015. Evaluation of the ecotourism development potential for provinces in western China. Journal of Arid Land Resources and Environment, 04: 592-599.
Hayes, J., 2002. Strategies for Ecotourism Development in the Quibbling, London press. 12, p4-31.
