1
دانشیار جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2
استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه امام حسین(
3
کارشناسی ارشد پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
چکیده
بعد اجتماعی رویکرد توسعه پایدارشهری با تکیه بر اصل عدالت اجتماعی و برابر ی درون نسلی، ابزار مفیدی درخدمت انسجام شهری میباشد، به همبن دلیل طرح مبحث توسعه پایدار اجتماعی در کلانشهر تهران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. چراکه کلانشهر تهران امروزه به منظور حفظ و ارتقای کیفیت زندگی شهروندانش باچالشهای جدی مواجه می باشد. هدف از این پژوهش بررسی تطبیقی ابعاد اجتماعی مبتنی بر رویکرد توسعه پایدارشهری کلانشهر تهران در2منطقه 6و10 است. این تحقیق مبتنی بر روش توصیفی- پیمایشی بوده که روش گردآوری اطلاعات بوسیله پرسشنامه می باشد، تعداد پاسخگویان براساس نمونهگیری طبقه بندی شده در دو منطقه (6و10)365 نفر میباشد. یافتههای تحقیق بر اساس تحلیلهای آماری (آزمونF) نشان میدهد، وضعیت عواملی از جمله: مشارکت شهروندی شهروندان، نحوه عملکرد اجرایی مدیریت شهری، میزان دسترسی به منابع و امکانات شهری وکیفیت محیط زندگی در منطقه 6 پایدارتر از منطقه10می باشد و این عوامل موجب اختلاف و تفاوت دو منطقه 6 و10از منظر توسعه پایدار اجتماعی می باشد.
نوابخش,مهرداد , پورموسوی,سیدموسی و تاجیک,زهره . (1405). بررسی تطبیقی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی کلانشهر تهران مطالعه موردی؛ منطقه 6 و10. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 13(29), 179-194.
MLA
نوابخش,مهرداد , , پورموسوی,سیدموسی , و تاجیک,زهره . "بررسی تطبیقی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی کلانشهر تهران مطالعه موردی؛ منطقه 6 و10", تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 13, 29, 1405, 179-194.
HARVARD
نوابخش مهرداد, پورموسوی سیدموسی, تاجیک زهره. (1405). 'بررسی تطبیقی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی کلانشهر تهران مطالعه موردی؛ منطقه 6 و10', تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 13(29), pp. 179-194.
CHICAGO
مهرداد نوابخش, سیدموسی پورموسوی و زهره تاجیک, "بررسی تطبیقی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی کلانشهر تهران مطالعه موردی؛ منطقه 6 و10," تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 13 29 (1405): 179-194,
VANCOUVER
نوابخش مهرداد, پورموسوی سیدموسی, تاجیک زهره. بررسی تطبیقی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی کلانشهر تهران مطالعه موردی؛ منطقه 6 و10. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1405;13(29):179-194.
