دوره 17، شماره 46 - ( 9-1396 )                   جلد 17 شماره 46 صفحات 119دوره138فصل__Se | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mousavi S H, Abbasian A, Zoormand P. Evaluation of Ecological Potential of Ecotourism Development on Extensive and Focused Outing in Shahreza. researches in Geographical Sciences. 2017; 17 (46) :119-138
URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-2845-fa.html
موسوی سید حجت، عباسیان آسیه، زورمند پریناز. ارزیابی توان اکولوژیکی توسعۀ تفرج متمرکز و گسترده اکوتوریسم در شهرضا. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1396; 17 (46) :119-138

URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-2845-fa.html


1- استادیار گروه جغرافیا و اکوتوریسم دانشگاه کاشان ، hmousavi15@gmail.com
2- دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اکوتوریسم دانشگاه کاشان
چکیده:   (215 مشاهده)
پژوهش حاضر به ارزیابی توان اکولوژیکی شهرستان شهرضا به منظور توسعۀ تفرج متمرکز و گسترده پرداخته است. در این رأستا از مدل اکولوژیکی ارزیابی توسعه­ی توریسم استفاده شد. بدین منظور، ابتدا داده‌های پارامترهای شیب، جهت شیب، رده خاک، سنگ بستر، پوشش گیاهی، دما و ساعات آفتابی تهیه گردید و با رعایت اصول و شرایط مدل مزبور و همچنین اعمال آستانه‌های آن، نقشه‌های مناطق مناسب از منظر هر پارامتر ترسیم شد. سپس با تلفیق نقشه‌های مناطق مستعد مبادرت به تهیۀ نقشۀ نهایی توسعۀ تفرج گسترده و متمرکز اکوتوریسم گردید. نهایتاً لایه‌های تفرجگاهی از طریق برخورد مکانی با لایۀ جاذبه‌های طبیعی و مراکز روستایی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مساحتی حدود 0198/9 و 9526/3 کیلومترمربع (32/0 و 14/0 درصد) از شهرستان شهرضا به‌ترتیب برای توسعه سطوح یک و دو تفرج متمرکز مناسب هستند. همچنین وسعتی حدود 1973/263 و 1843/298 کیلومترمربع (41/9 و 67/10 درصد) نیز به ترتیب جهت توسعه سطوح یک و دو تفرج گسترده سازگاری داشتند. انطباق بالای مکانی جاذبه‌های طبیعی و مراکز روستایی با طبقات تفرجی نیز حاکی از دقت قابل قبول مدل اکولوژیکی توسعۀ توریسم و همچنین نقشۀ آمایشی- فضایی توسعۀ اکوتوریسم شهرستان شهرضا می‌باشد.
 
متن کامل [PDF 1820 kb]   (100 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۸

فهرست منابع
1. پرهام، ساناز، صالحی، اسماعیل، مقصودی، منیژه. 1390. ارزیابی توان توسعه اکوتوریسم استان اصفهان: روستای اشکاوند و مناطق اطراف آن. محیط زیست و توسعه، سال 2، شماره 4، صص 7-16.
2. تقوایی، مسعود، احسانی، غلامحسین، صفرآبادی، اعظم، 1388. نقش و جایگاه برنامه ریزی چند بعدی در توسعه توریسم و اکوتوریسم (مطالعه موردی: منطقه خرو طبس). جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، سال 20 ، شماره پیاپی 35 ، شماره 3، صص 45-62.
3. تولایی، سیمین، 1384. بوم‌گردی با تاکید بر جاذبه‌های گردشگری استان گلستان. پژوهش‌های جغرافیایی، شماره 58، صص 113-122.
4. حجازی، میراسدالله، فرمانی منصور، ستاره، 1396. ارزیابی توانمندی ژئوتوریسمی ژئومورفوسایت‌های روستای ورکانه به روش پری‌یرا. جغرافیا و برنامه‌ریزی، 21(95): 21-41.
5. رحیم‌پور، علی، 1392. تحلیل آماری صنعت گردشگری جهان، بازارهای آینده و جایگاه ایران. نشریه گردشگری علم و فرهنگ، سال اول، شماره 1، 1-18.
6. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، 1393. راهنمای اکوتوریسم و طبیعت‌گردی در حوضه‌های آبخیز. سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور. معاونت آبخیزداری، دفتر طرح‌ریزی و هماهنگی آبخیزداری.
7. سپهر، عادل، صفرآبادی، اعظم، 1392. تحلیل شاخص‌های اثرگذار بر توسعه اکوتوریسم در مناطق بیابانی ایران. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 45(4): 154- 137.
8. سلمانی، محمد، فرجی سبکبار، حسنعلی، ناظمی، محمد، اروجی، حسن، 1394. ارزیابی توانمندی‌ها و کاربری‌های ژئومورفوسایت‌ها (مطالعه موردی: ژئومورفوسایت‌های شهرستان طبس). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 47(1): 192-177.
9. سلطانی، زهرا، نوری، سید هدایت اله، 1389. ارزیابی توان محیطی شهرستان خوانسار به منظور توسعه توریسم (با استفاده از GIS). فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، شماره 99، صص 77-100.
10. شریفی، مرتضی، 1368. آمایش و برآورد ظرفیت برد تفرجی جنگل شمشادی سنگان، پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد، رشته جنگل‌داری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران.
11. فرج زاده اصل، منوچهر. 1384. سیستم اطلاعات جغرافیایی و کاربرد آن در برنامـه‌ریـزی توریسـم، انتشـارات سمت، چاپ اول.
12. کرمی، ناصر. 1382. امکان سنجی توسعه اکوتوریسم دریایی در جمهوری اسلامی ایران، تهران، انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.
13. کرمی، ناصر، 1378. اکوتوریسم ایران. تهران، معاونت تحقیقات، آموزش و برنامه‌ریزی سازمان ایرانگردی و جهانگردی، نگارش نخست.
14. کریمی، محمد، سعدی مسگری، محمد، شریفی محمد علی، 1388. مدل توان اکولوژیکی سرزمین با استفاده از منطق فازی (منطقه مورد مطالعه: شهرستان برخوار و میمه). مجله سنجش از دور و GIS ایران، سال اول، شماره 1، صص 17-38.
15. کیانی سلمی، صدیقه، موسوی، سیدحجت، یگانه دستگردی، پریسا، 1396. برنامه‌ریزی مکانی و امکان‌سنجی نواحی مستعد طبیعت‌گردی با نگرش آمایش سرزمین (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری). اطلاعات جغرافیایی، دوره 26، شماره 102، صص 217-228 .
16. مخدوم، مجید، 1385، شالوده آمایش سرزمین، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ هفتم، تهران.
17. مخفی، گلنار؛ رونیاسی، نسیم؛ سبحان اردکانی، سهیل؛ یالپانیان، علی اکبر، 1391. مکان‌یابی مناطق مستعد توسعه گردشگری در شهرستان همدان. جغرافیا و مطالعات محیطی، دوره 1، شماره 2، صص 79-94.
18. منشی زاده، رحمت الله، فلاحی، حمید، 1384. پهنه‌بندی توان اکوتوریسم در محدوده حفاظت شده اشترانکوه با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS). مطالعات مدیریت گردشگری، شماره 8، صص 90-59.
19. مولایی هشجین، نصرالله، 1386. اکوتوریسم و توسعه در کنار عملکرد مسلط جزایر خارک و خارکو. مجموعه مقالات همایش منطقه‌ای جغرافیا، گردشگری و توسعه پایدار اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر.
20. نوری، سید هدایت اله؛ نوروزی آوارگانی، اصغر، 1386. ارزیابی توان محیطی برای توسعه توریسم در دهستان چغاخور. مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان، جلد 22، شماره 1، صص 13-28.
21. Bahaire, T., Elliott-White, M., 1999. The Application of Geographical Information Systems (GIS) in Sustainable Tourism Planning, A Review, Journal of Sustainable Tourism, Vol. 7, No. 2.
22. Bunruamkaew, K., Murayama, Y., 2012. Land Use and Natural Resources Planning for Sustainable Ecotourism Using GIS in Surat Thani, Thailand. Sustainability, 4(3): 412-429.
23. Choudhury, S., Mohan Pant, R., Chatterjee, S., Nanding A., 2016. Destination Branding of Ziro Through Potentiality of Bio-tourism. Bioprospecting of Indigenous Bioresources of North-East India, 329-337.
24. Dhami, J. Deng, R.C., Burns, Pierskalla C., 2014. Identifying and mapping forest-based ecotourism areas in West Virginia–Incorporating visitors' preferences. Tourism Management, 42: 165-172.
25. Fangyong, HE., 2015. Evaluation of the ecotourism development potential for provinces in western China. Journal of Arid Land Resources and Environment, 04: 592-599.
26. Hayes, J., 2002. Strategies for Ecotourism Development in the Quibbling, London press. 12, p4-31.
27. Bahaire, T., Elliott-White, M., 1999. The Application of Geographical Information Systems (GIS) in Sustainable Tourism Planning, A Review, Journal of Sustainable Tourism, Vol. 7, No. 2.
28. Bunruamkaew, K., Murayama, Y., 2012. Land Use and Natural Resources Planning for Sustainable Ecotourism Using GIS in Surat Thani, Thailand. Sustainability, 4(3): 412-429.
29. Choudhury, S., Mohan Pant, R., Chatterjee, S., Nanding A., 2016. Destination Branding of Ziro Through Potentiality of Bio-tourism. Bioprospecting of Indigenous Bioresources of North-East India, 329-337.
30. Dhami, J. Deng, R.C., Burns, Pierskalla C., 2014. Identifying and mapping forest-based ecotourism areas in West Virginia–Incorporating visitors' preferences. Tourism Management, 42: 165-172.
31. Fangyong, HE., 2015. Evaluation of the ecotourism development potential for provinces in western China. Journal of Arid Land Resources and Environment, 04: 592-599.
32. Hayes, J., 2002. Strategies for Ecotourism Development in the Quibbling, London press. 12, p4-31.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journals Management System

Designed & Developed by : Yektaweb