1
دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان
2
دانشجو ی دوره دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان
3
دانشجوی دوره دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری واحد علوم تحقیقات تهران
چکیده
برای سنجش و سطح بندی توسعهیافتگی مناطق، شاخص های بسیاری وجود دارد. هر یک از این شاخص‌ها دارای ارزش و اهمیت خاصی می باشند که با توجه به نوع هدف و روش مطالعه مورد استفاده قرار می‌گیرند. پژوهش حاضر با استفاده از 61 شاخص مربوط به بخش های مسکن، کشاورزی و صنعت به دنبال سنجش سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان و تعیین سطوح برخورداری آنها می باشد. روش تحقیق بصورت توصیفی – تحلیلی بوده و داده های تحقیق به روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل عاملی و تاکسونومی عددی استفاده شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که نابرابری بین شهرستانهای استان طی دوره زمانی مورد بررسی در بخش مسکن و خدمات رفاهی- زیربنایی افزایش و در بخش کشاورزی و صنعت کاهش یافته است. همچنین باید بیشترین توجه را به شهرستان های محروم دلفان، الیگودرز و پلدختر داشت.
محمدی، جمال، عبدلی، اصغر و فتحی بیرانوند، محمد. (1391). بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان به تفکیک بخشهای مسکن و خدمات رفاهی-زیر بنایی، کشاورزی و صنعت. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 12(25)، 127–150.
MLA
محمدی، جمال، عبدلی، اصغر، و فتحی بیرانوند، محمد. "بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان به تفکیک بخشهای مسکن و خدمات رفاهی-زیر بنایی، کشاورزی و صنعت"، تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 12، 25، 1391، 127–150.
HARVARD
محمدی، جمال، عبدلی، اصغر، و فتحی بیرانوند، محمد. (1391). 'بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان به تفکیک بخشهای مسکن و خدمات رفاهی-زیر بنایی، کشاورزی و صنعت'، تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 12(25), pp. 127–150.
CHICAGO
محمدی، جمال، عبدلی، اصغر و فتحی بیرانوند، محمد، "بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان به تفکیک بخشهای مسکن و خدمات رفاهی-زیر بنایی، کشاورزی و صنعت." تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 12 25 (1391): 127–150,
VANCOUVER
محمدی جمال، عبدلی اصغر، فتحی بیرانوند محمد. بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان لرستان به تفکیک بخشهای مسکن و خدمات رفاهی-زیر بنایی، کشاورزی و صنعت. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1391;12(25):127–150.
