یکی از مسائل مطرح، در بررسی وضعیت فکری شیعیان، توجه به پراکندگی شیعیان درشهرهای مختلف وشناخت حوزههای علمی شیعه در دوران غیبت صغری است. گزارشهای منابع جغرافیایی و دیگر منابع حاکی از این است که شیعیان در نواحی مختلف سرزمینهای اسلامی میزیستند، بدیهی است پراکندگی شیعیان در شهرهاونواحی مختلف تأثیرچشمگیری درگسترش علوم وعقایدتشیع داشت و حوزههای علمی متعددی را پدید آورد، و منشأ تحولات چشمگیری در نظام علمی و اندیشههای شیعیان گردید. شکلگیری و تکوین اولیه این تحولات در عصر غیبت صغری صورت گرفت و دستاوردهای آن چند دهه بعد بروز یافت. معرفی ویژگیهای شهرهای شیعهنشین و تلاش علمای بزرگ شیعه در این شهرها به منظور گسترش علوم اسلامی این دوران، محور اصلی این مقاله می باشد دوره موردمطالعه از 260 تا 329 بوده است.
اوحدی حائری, پروین‌دخت. (1386). گستره جغرافیایی مناطق شیعهنشین و تأثیر آن بر رونق علم کلام، فقه و حدیث در عصر غیبت صغری. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 7(5), 90-105.
MLA
اوحدی حائری, پروین‌دخت. "گستره جغرافیایی مناطق شیعهنشین و تأثیر آن بر رونق علم کلام، فقه و حدیث در عصر غیبت صغری", تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 7, 5, 1386, 90-105.
HARVARD
اوحدی حائری پروین‌دخت. (1386). 'گستره جغرافیایی مناطق شیعهنشین و تأثیر آن بر رونق علم کلام، فقه و حدیث در عصر غیبت صغری', تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 7(5), pp. 90-105.
CHICAGO
پروین‌دخت اوحدی حائری, "گستره جغرافیایی مناطق شیعهنشین و تأثیر آن بر رونق علم کلام، فقه و حدیث در عصر غیبت صغری," تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی, 7 5 (1386): 90-105,
VANCOUVER
اوحدی حائری پروین‌دخت. گستره جغرافیایی مناطق شیعهنشین و تأثیر آن بر رونق علم کلام، فقه و حدیث در عصر غیبت صغری. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1386;7(5):90-105.
